Zgrzewanie doczołowe, czyli jak to ze sobą połączyć?
Dzisiejsza technika pozwala nam tworzyć konstrukcje łączące przeróżne materiały w sposób, który jeszcze do niedawna wydawałby się nie tylko niemożliwy, ale też przeczący prawom natury. Warto zatem przybliżyć jedną z najpopularniejszych metod łączenia tworzyw sztucznych, jakie zna człowiek ? zgrzewanie doczołowe.
Powyższa nazwa nie jest ściśle precyzyjna, gdyż w rzeczywistości wymaga zwykle trzeciego uszczegółowiającego ją członu. Będąc zatem dokładnym musimy powiedzieć, iż wyróżniamy zgrzewanie doczołowe zwarciowe, iskrowe i tarciowe. Każde z nich różni się od siebie i cechuje innymi zastosowaniami czy wymaganiami względem zgrzewającego. Opiszmy je zatem po krótce:
Pierwsze oznacza trwałe złączenie dociśniętych przedmiotów w miejscu ich powierzchni stycznej poprzez rozgrzanie do odpowiedniej temperatury i następnie odkształcenie miejsc styczności w pożądany sposób. Warunkiem niezbędnym jest wcześniejsze dokładne oczyszczenie powierzchni styku oraz jak najlepsze przyleganie ich do siebie w trakcie pracy.
Następne ? iskrowe ? podobnie jak wcześniejsze pozwala na uzyskanie pernamentnego połączenia pomiędzy elemetami jednakże nagrzewanie powierzchni stycznych służy tutaj doprowadzeniu do wyiskrzenia metalu ciekłego z obszaru styku. Bardzo niebezpieczny, choć wyglądający troszkę jak z bajki, jest powstający tutaj snop iskier. Natomiast prawie zbędnym okazuje się wcześniejsze oczyszczanie materiałów, gdyż wyiskrzenie powoduje usunięcie większości zanieczyszczeń.
Ostatnie – zgrzewanie doczołowe tarciowe, to zgodnie z nazwą łączenie elementów dzięki procesowi tarcia. W tym procesie niezbędne ciepło uzyskuje się zamieniając energię mechaniczną ? wynikająca z tarcia styku powierzchniowego zgrzewanych elementów – na energię cieplną.
Warto na zakończenie wspomnieć różnice pomiędzy tymi metodami: Pierwsza ? zwarciowa – jest idealna do łączenia małych przedmiotów. Druga ? iskrowa ? zwalnia z wysiłku dokładnego czyszczenia powierzchni stycznych, lecz stwarza też duże zagrożenie zgrzewającego. Ostatnia ? tarciowa ? pozwala na uzyskiwanie skomplikowanych kształtów oraz łączenie najtrudniejszych materiałów.
Pamiętajmy także, że każda z powyższych metod wymaga dużej znajomości fachu i z pewnością nie jest wskazana do użycia dla laika, traktującego zgrzewanie doczołowe jako formę gry dla dzieci.